Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
1 วัน ขำ ขำ
Is "SOMEDAY" means "TODAY"!!??
เมื่อวานที่ฉันเหนื่อย..และวันนี้ที่ลุกขึ้นใหม่
ฉันสบายดี
ถึงคุณคนที่ทำร้าย
พรุ่งนี้วันของ "หนู" ค่ะ
Past is Past...
น่าน (คร่าวๆ เวอร์ชั่น1)
Life is so Beautiful!!
iT's "SHOW timE"+++!!!
เบื่อโว้ย..
แด่เพื่อนรัก..
การจากลา...
Tired!!!
REborn!!!
ว่างเปล่า...
just after my BIRTHDAY....
อันเนื่องมาจาก 9 Aug.
A Circle of LIFE...
กลับมาแล้ว..
Sentimental...
My loving OYSTER and Good news @Hang me....
I..live my LIFE..
ความสุขที่ใจ..
อย่าดีกับฉันเลย..
อะไรที่เราไม่เข้าใจ..
TO..my dear FRIENds
Bye bye 2005..welcome 2006..
ใครบางคนในชีวิต..ที่ขาดไป
เทศกาลยิ้มแย้ม..แย้มยิ้ม
หัวใจ..ที่หายไป
Phuket..Phuket...เมืองของฉัน
ลอยกระทง..ใจลอย
Destiny (2)
Do You Believe in DESTINY??
เบื่อแล้ว
ทะเลหลั่นล๊า...ต้อนรับเพื่อนเก่า
ยังไงเหรอ.."ความรัก"
อีกมุมหนึ่ง..ในวันหนึ่ง

 
 
Favourites Diary
 
  prisii
joy
 
 



 

กลับมาแล้ว..

ห่างหายไปนานมากกับ Diary....

เนื่องจากไม่รู้จะเอายังไงดีกับชีวิต

เอ๋อ เซ่อ เศร้า โง่ งมงาย มาพักใหญ่ๆ

เริ่มรู้ตัวเองควร Focus ที่ตรงไหน

 

อาทิตย์ก่อนเจ้าขาได้ไปโรงเรียนสมใจ..กรี๊ด..

ดูเหมือนว่าคนที่จะตื่นเต้นที่สุดจะเป็น "ฉันเอง" ส่งลูกไปโรงเรียนตอนเช้า

กับ "พ่อของลูก" เสร็จแล้วเวลาดูเหมือนจะยาวขึ้นเพราะต้องตื่นแต่เช้าโข

ไปๆ มาๆ ทำอะไรต่อไม่ได้เลย ปรับเวลาไม่ได้ เพราะบ่าย 2.30 ต้อง stand by

เตรียมตัวรับลูกกลับ...

 

เรียนวันแรก หลังเลิกเรียน "เจ้าขา" ยอดขมองอิ่ม โดนชิงช้าที่แกว่งสูงเท่าต้นไม้

สะบัดเข้าที่หน้าผาก ตัวลอยเด้งคาตัวคนเป็นแม่อย่างฉันที่ได้แต่ยืน "อึ้ง" และ "กรี๊ดเสียงดังลั่นรร."

ลูกตัวเด้งลอยเหมือนโดนรถชนแล้วหัวกระแทกพื้น...หัวใจแทบอยู่ตาตุ่ม

น้ำตาจะไหล...วิ่งเข้าไปอุ้มลูก...โชคดีไม่เป็นไร

ตอนนี้เลยเข้าใจหัวอกคนเป็นแม่จริงๆ..

แค่เช้าวันถัดมาส่งลูกเข้าห้องเรียน คุณครูปิดประตูไป

ใจก็แป่วๆ "เอ วันนี้ลูกจะปลอดภัยไหม"

 

เพิ่งเข้าใจจริงๆ แล้วก็เลยได้เข้าใจอะไรหลายอย่าง

ตอนนี้ชีวิตฉันควร focus ที่อะไร

...........................................................................

เมื่อไม่กี่วันมานี้ ฉันได้รับรู้ "ความจริง" อีกเรื่อง...

(เรื่องที่ฉันควรจะรู้มาตั้งแต่ 2 ปีกว่า)

แปลกนะ มันเป็นความจริงที่ตอนนั้นฉันไม่ยอมรับมันเอง..ทั้งที่ลึกๆ ก็คิดอยู่แล้วว่ามันน่าจะเป็นอย่างนั้น

แต่ด้วยความ "เชื่อใจ" ทำให้ฉันลืมมันไป และไม่ใส่ใจ

จนในที่สุด ถึงวันนี้ฉันก็ได้รู้แล้วว่าจริงๆ ความเชื่อใจของฉันคือ "ความโง่" และ "ความเขลา" ที่ฉันแค่เป็นคนไม่ยอมรับความจริง

คำถามนี้เลยเกิดขึ้น

"วันนี้ที่ฉันได้รู้ความจริงฉันไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลยสักนิด..เสียใจแค่ว่าฉัน "โง่เกิน" ที่มีแต่ความเชื่อใจให้คน..แต่...

คิดกลับกัน..ถ้าฉันรู้ความจริงนี้ในวันนั้น แม้ผลลัพธ์จะออกมาไม่ต่างกันคือ ฉันก็เลิกกับเขาอยู่ดี ฉันคงเจ็บบบบบ เจ็บแน่ๆ

สุดท้าย..ฉันรู้วันนี้กับรู้วันนั้นต่างกันลิบลับ - โง่แต่ไม่เจ็บ กับ ฉลาดแต่เจ็บเจียนตาย - แบบไหนดีกว่ากันกันแน่..."

 

ใครตอบได้บ้าง

..............................................................................................................................

แล้ววันนี้ก็มี case ใหม่มาให้ฉันตัดสินใจอีก

ฉันควร "โง่" อีกครั้ง และ"เชื่อ" ในคำพูด / คำสัญญา ของ "ผู้ชาย" คนหนึ่ง

หรือ

ฉันควร "ฉลาด" และ "เดินออกมา" ตั้งแต่ตอนนี้

และแล้วฉันก็ต้องกลับมาอยู่กับสถานการณ์เดิมๆ อยู่กับสิ่งเดิมๆ

และต้องใช้สมองใช้ใจ "ตัดสินใจ" อีกครั้ง

..................................................................................................

หรือเพื่อนๆ ว่าไงกันดี

 

ปล. ฉันคิดถึงพวกแกมากเลยนะ

     Share

<< Sentimental...A Circle of LIFE... >>

Posted on Wed 2 Aug 2006 20:02




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn